Een tweezijdig hart

Bang dat haar zus (en misschien zelfs zijzelf) hun Vietnamese identiteit uit het oog zou kunnen verliezen, schrijft de twaalfjarige Bom een poëtische memoires om hen beiden te helpen herinneren – een liefdesbrief in verzen over zusterschap en de plekken die we achterlaten.

Bang dat haar zus (en misschien zelfs zijzelf) hun Vietnamese identiteit uit het oog zou kunnen verliezen, schrijft de twaalfjarige Bom een poëtische memoires om hen beiden te helpen herinneren – een liefdesbrief in verzen over zusterschap en de plekken die we achterlaten.

Bom kan niet geloven dat haar zus zichzelf niet als Vietnamees ziet, maar alleen als Amerikaans. Ze zegt dat ze zich Vietnam niet herinnert, noch hun leven daar, hun familie daar, hun huis en vrienden. Hoe kan haar zus de vreselijke reis door Saigon en de vliegtuigen en... alles vergeten?

En hoe zit het met Bom? Ze herinnert het zich nu nog, maar hoe lang zal ze haar herinneringen bewaren? Ze vond altijd troost in het geluid van haar vaders typemachine Klik-klak, klik-klak. Dus heeft ze een idee. Ze zal alles opschrijven wat ze zich kan herinneren: de tijd dat haar vader een spion was, toen haar moeder de bijnaam 'radio' kreeg, toen ze zo hongerig waren dat Bom niet goed kon lopen, toen het hele gezin afscheid nam.

Bom zal haar zus, en zichzelf, zelfs vertellen over hoe het was om naar Tennessee te verhuizen. De ESL-lessen, pestkoppen, vreemd nieuw eten, ijskoud weer, vriendschappen en verliefdheden – en hoe haar familie hun erfgoed levend hield.

Ze zal één gedicht per keer typen, tot ze het nooit meer zullen vergeten.