Serce na dwa miejsca

Dwunastoletnia Bom obawia się, że jej siostra (a może nawet ona sama) straci kontakt z wietnamską tożsamością. Pisze więc poetycki pamiętnik, który pomoże im obu zapamiętać – list miłosny wierszem do siostrzanej więzi i miejsc, które musiały opuścić.

Dwunastoletnia Bom obawia się, że jej siostra (a może nawet ona sama) straci kontakt z wietnamską tożsamością. Pisze więc poetycki pamiętnik, który pomoże im obu zapamiętać – list miłosny wierszem do siostrzanej więzi i miejsc, które musiały opuścić.

Bom nie może uwierzyć, że jej siostra nie postrzega siebie jako Wietnamki, tylko jako Amerykankę. Mówi, że nie pamięta Wietnamu ani ich życia tam, rodziny, domu i przyjaciół. Jak mogła zapomnieć o straszliwej podróży przez Sajgon, samolotach i… o wszystkim?

A co z Bom? Ona pamięta, ale jak długo zachowa te wspomnienia? Zawsze znajdowała ukojenie w odgłosie maszyny do pisania ojca: cyk-cyk, cyk-cyk. Wpada na pomysł. Zapisz wszystko, co pamięta: czasy, gdy jej ojciec był szpiegiem, gdy matkę nazywano „radio”, gdy byli tak głodni, że Bom ledwo chodziła, gdy cała rodzina się żegnała.

Bom opowie siostrze i sobie o przeprowadzce do Tennessee. O lekcjach ESL, dręczycielach, dziwnym jedzeniu, lodowatej pogodzie, przyjaźniach i pierwszych zauroczeniach – i o tym, jak rodzina starała się podtrzymać swoje dziedzictwo.

Będzie pisać wiersz po wierszu, dopóki już nigdy nie zapomną.