หัวใจสองดวง

บอมวัยสิบสองปีกลัวว่าน้องสาวของเธอ (และอาจรวมถึงตัวเธอเองด้วย) จะลืมตัวตนชาวเวียดนามของพวกเขา เธอจึงเขียนบันทึกความทรงจำในรูปแบบบทกวีเพื่อช่วยให้ทั้งคู่จดจำ—จดหมายรักในรูปแบบร้อยกรองถึงความเป็นพี่น้องและสถานที่ที่พวกเขาทิ้งไว้เบื้องหลัง

บอมวัยสิบสองปีกลัวว่าน้องสาวของเธอ (และอาจรวมถึงตัวเธอเองด้วย) จะลืมตัวตนชาวเวียดนามของพวกเขา เธอจึงเขียนบันทึกความทรงจำในรูปแบบบทกวีเพื่อช่วยให้ทั้งคู่จดจำ—จดหมายรักในรูปแบบร้อยกรองถึงความเป็นพี่น้องและสถานที่ที่พวกเขาทิ้งไว้เบื้องหลัง

บอมไม่อยากเชื่อว่าน้องสาวของเธอมองว่าตัวเองเป็นคนอเมริกัน ไม่ใช่คนเวียดนาม เธอบอกว่าเธอจำเวียดนามหรือชีวิตที่นั่นไม่ได้ จำครอบครัว บ้าน และเพื่อนที่นั่นไม่ได้ น้องสาวของเธอลืมการเดินทางอันเลวร้ายผ่านไซง่อน เครื่องบิน และ... ทุกอย่างได้อย่างไร?

แล้วตัวบอมล่ะ? ตอนนี้เธอยังจำได้ แต่เธอจะเก็บความทรงจำไว้ได้นานแค่ไหน? เธอมักจะพบความสบายใจในเสียงพิมพ์ดีดของพ่อ คลิก-คลิ้ก คลิก-คลิ้ก เธอจึงเกิดความคิด เธอจะเขียนทุกอย่างที่เธอจำได้: ตอนที่พ่อเป็นสายลับ ตอนที่แม่ถูกเรียกว่า "วิทยุ" ตอนที่พวกเขาหิวจนบอมเดินไม่ไหว ตอนที่ทุกคนในครอบครัวกล่าวคำอำลา

บอมจะบอกน้องสาวของเธอ และตัวเธอเอง ว่าการย้ายไปเทนเนสซีเป็นอย่างไร ชั้นเรียน ESL พวกอันธพาล อาหารแปลกใหม่ อากาศหนาวเย็น มิตรภาพ และความชอบ—และครอบครัวของเธอพยายามรักษามรดกของพวกเขาไว้อย่างไร

เธอจะพิมพ์ทีละบทกวี จนกว่าพวกเขาจะไม่มีวันลืมอีกต่อไป