อาบูเอลิตากับฉัน

ในหนังสือภาพเล่มแรกที่ทั้งซาบซึ้งและเสริมพลังนี้ เด็กหญิงคนหนึ่งและอาบูเอลิตาผู้เป็นที่รักต่างพึ่งพากันและกันขณะที่ต้องเผชิญกับการเหยียดเชื้อชาติระหว่างทำธุระในเมือง

การใช้เวลาอยู่บ้านกับอาบูเอลิตาหมายถึงแพนเค้ก การกระโดดข้ามแอ่งน้ำ และการทาเล็บ แต่การออกไปในเมืองไม่สนุกเสมอไป บนรถบัสและที่ร้านขายของชำ ผู้คนต่างใจร้อนและไม่ไว้ใจ—บางครั้งพวกเขาก็ตะโกน เศร้า โกรธ และกลัว ผู้เล่าเรื่องสาวในเรื่องจึงตัดสินใจไม่ยอมออกจากบ้านอีกต่อไป...จนกระทั่งช่วงเวลาแห่งการเสริมพลังช่วยให้เธอเห็นความแข็งแกร่งที่เธอและอาบูเอลิตามีร่วมกันเมื่อพวกเขาเผชิญโลกด้วยกัน

ภาพประกอบที่อบอุ่นและสื่ออารมณ์โดย Rafael Mayani เน้นย้ำถึงความอ่อนโยนในความสัมพันธ์ระหว่างอาบูเอลิตาและผู้เล่าเรื่อง