ชิ้นส่วนที่แตกสลายของเรา

เลนนอน เดวิสไม่ได้เชื่อในอะไรหลายๆ อย่าง แต่เธอเชื่อในความปลอดภัยของเลขห้า ถ้าเธอกดสวิตช์ไฟในห้องนอนห้าครั้ง บางทีโรงเรียนใหม่ในแอลเอของเธออาจจะไม่ได้แย่ก็ได้ แต่ความรู้สึกนั้นไม่ถูกต้อง เธอจึงกดสวิตช์อีกครั้ง แล้วก็อีกครั้ง กดอีกสิบครั้ง บางทีครอบครัวใหม่ของเธออาจจะยอมรับเธอ กดอีกยี่สิบห้าครั้ง บางทีเธออาจจะไม่ทำให้คนที่เธอรักต้องตายอีก กดอีกห้าสิบครั้ง แล้วเธอก็จะได้นอนหลับในที่สุด

ไคล์เลอร์ เบนตันเห็นรูปแบบของแสงไฟนี้จากความปลอดภัยของบ้านต้นไม้ในสวนข้างบ้าน ที่นั่นเท่านั้น ที่ซ่อนจากสายตาที่ไม่ต้องการของเพื่อนร่วมรุ่น ไคล์เลอร์สามารถเติมสมุดโน้ตของเขาด้วยเนื้อเพลงที่เผยให้เห็นรอยแผลเป็นที่แท้จริงของเด็กหนุ่มที่อยู่เบื้องหลังเสื้อฮู้ดตัวใหญ่และอารมณ์ขันที่กัดกร่อน แต่ไคล์เลอร์พบว่าคำบรรยายถึงผมสีบลอนด์ ดวงตาที่เศร้าหมอง และนิ้วที่แตะจังหวะกำลังเริ่มเติมเต็มหน้าหนังสือในสมุดของเขา

เลนนอน เด็กสาวผู้โดดเดี่ยวข้างบ้านที่พ่อของเขาเตือนไว้ แทรกซึมเข้ามาในความคิดของเขา แม้ว่าเขาจะมีเรื่องต้องจัดการมากพอแล้วโดยไม่ต้องมีอดีตอันน่าเศร้าที่เล่าลือของเลนนอนเข้ามาเกี่ยวข้องในชีวิตของเขา ไคล์เลอร์ก็อดไม่ได้ที่จะอยากรู้ความจริงเกี่ยวกับแรงบันดาลใจใหม่ของเขา